Qua Patet Orbis Info MTC Wapenkamer Foto's Verbindingen

Missies en oefeningen

Ik zou wellicht een boek kunnen schrijven over de ervaringen opgedaan tijdens de vele missies of oefeningen, maar ik hou het kort. Ik probeer wat te vertellen over wat ik heb mee gemaakt. Leuk voor degene die wellicht marinier wil worden. Dan weet je wat je te wachten staat. Ook leuk voor degene die wat meer wil weten over het marinier zijn.

Noorwegen

Januari 1998. In Nederland is het 4 graden boven nul. We maken ons op voor de reis naar Noorwegen. De feestdagen achter de rug, genoeg gegeten en gedronken. Tijd om het kastje een beetje af te trainen.
Eenmaal aangekomen lijkt het wel mee te vallen met de kou (nu nog wel!) Op de kazerne weinig sneeuw te zien.
De eerste 2 weken in Noorwegen zijn bestemd voor de novicetraining. Alle basisprincipes over het overleven in de Artic wordt je bijgebracht. In het begin dus veel skiën. Nu nog zonder die grote rugzak. Op telemark-ski’s ook nog. En gelukkig ligt er inmiddels veel sneeuw.

Aan het einde van de novicetraining staat ons wat moois te wachten. Het ‘Wakskiën’. Oftewel met je rugzakje en ski’s vrijwillig een gat in het ijs glijden. Koud? Dat is pas koud. Denk niet dat je er meteen uit mag. Nee, eerst moet je wat vragen beantwoorden. En als ze (lees leiding) het op je gemunt hebben dan mag je nog even blijven zwemmen en het Korpslied zingen. Probeer dat eens zonder te stotteren en hakkelen van de kou.

Na de novicetraining is het niet voorbij. We gaan regelmatig het veld in om de verworven skills in de praktijk te brengen. Echt skiën is er niet altijd meer bij. Met een rugzak van 30 kg is het soms moeilijk a la Tomba te skiën. Uiteindelijk zal er aan het eind van de training een laatste week volgen waarbij het hele bataljon aan een grootschalige oefening deelneemt.
Achteraf blijkt de opleiding in R’dam toch iets minder zwaar! Noorwegen dat is pas afzien. En dan ook nog eens met een temperatuur van, op zijn tijd, -25 graden Celsius.

Gelukkig is het niet alleen afzien die twee maanden. Het nachtleven in Noorwegen is goed. Een biertje kost weliswaar in die tijd iets meer dan 10 gulden, maar Jan Kaas (=Ned. mariniers) zou Jan Kaas niet zijn als ze aan het eind van de nacht toch stomdronken terug naar de kazerne gaan. En je weet wat ze zeggen: geniet en drink met je maten.

Haïti

Elf maart 1995. Een gedenkwaardige dag. Dit is waarvoor ik o.a. bij het Korps ben gegaan. We gaan op stap. Nee, niet voor een oefening. We gaan voor een half jaar op stap naar Haïti. Dit is het echte werk. Grondige voorbereidingen zijn getroffen. Diverse bivakken en trainingen zijn vooraf gegaan. Een VN-training in het Duitse Hohenfels. Extra schiettrainingen om nog kundiger te worden. Het zou wel eens nodig kunnen zijn. Bivakken waarbij het ene peloton de rebellen mag spelen en de andere pelotons de blauwhelmen. Altijd leuk om een rebel te spelen. Als er een Oscar was voor beste rebel of bad guy, dan was die voor mij.

Daar staan we dan. In the middle of Port au Prince (hoofdstad Haïti). Het verkeer is chaotisch. Als je hier je rijbewijs kunt halen dan mag je meteen doorrijden naar het formule 1 circuit. Hebben ze wel een rijbewijs? De wegen zijn zo slecht dat zelfs onze Landrovers op enig moment bijna allemaal panne hadden.
Enfin we zijn gekomen om de vrede te bewaren en dan maakt het voor een marinier niet uit wat de omstandigheden zijn.
Na een week op een Amerikaans kamp vertoeft te hebben maken we ons op voor een binnenlandse reis van pak hem beet 3 à 4 uur naar Jacmel, de plaats van waaruit wij gaan opereren. Denk niet dat we in een gespreid bedje kwamen. Nee het kamp diende nog helemaal opgebouwd te worden.

Meerdere keren per dag werden er patrouilles gereden en gelopen. Alles voor de vrede. Het land moest immers weer opgebouwd worden.
Op één van de patrouilles in de avond arriveren we bij een kerk. De dominee van dienst is 5 minuten geleden beroofd van zijn collecte. Opdracht aan mij en mijn buddy om de boosdoener te achterhalen. Oh ja hij is wel gewapend met een 9mm. De sergant-majoor geeft opdracht om de wapens (Fal) door te laden. Oftewel patroon in de kamer en veiligheidspal niet op safe. Eindelijk actie! Het hart klopt iets sneller. Nog een bijkomstigheid, de dader is gevlucht in bosrijk gebied. In vlot tempo erachter aan, maar helaas de 5 minuten voorsprong in dat gebied zijn voldoende voor hem. Het vogeltje is, gelukkig voor hem, gevlogen.
De missie kenmerkt zich verder door veel patrouilles te rijden en te lopen. De samenwerking met de Amerikaanse Special Forces en een peloton Surinaamse soldaten, ook op ons kamp, verloopt voorspoedig.

Achteraf zijn het qua fysiek niet de zwaarste 6 maanden bij het Korps, maar we hebben zeker nuttig werk verricht. Onze aanwezigheid heeft gezorgd voor stabiliteit en een bijdrage geleverd aan de opbouw van het land. De twee VN-medailles op het pak, de ervaring en de vorstelijke maandsalarissen zijn meegenomen, maar niet het belangrijkste. Qua Patet Orbis (=Zo wijdt de wereld strekt).

Voor meer missies en oefeningen klik hier

Voeg deze site toe aan je favorieten

Qua Patet Orbis - Info - MTC - Wapenkamer - Foto's - Verbindingen